SIMORGH

نوروز مبارک......

mer-c — Fri, 20 Mar 2009 08:50:18 GMT

نوروز مبارک.........

در این صبح فرخنده تابناک.....

که از زندگی دم زند جان خاک.....

بیا با دل و جان پاک.....

همه لحظه ها را به شادی سپار...

نوایی هم آهنگ باران برآر.....

خوش آمد بهار.....

همه چیز در بهار نو میشود،از زمین و زمان،و چرا قبل از تن پوش هایمان،نگاه هایمان را نو نکنیم؟؟؟

و چه میشود امسال تمرکز نگاههایمان بر زیباییها باشد و انتظارمان چشم به راه بهترین اتفاقات..!!؟؟

بهار میرسد با بینهایت نشانه.برای آغاز از نو میتوان از هیچ شروع کرد....

و در این سال عشق میتواند شکوفه کند،لبخند میتواند جادو کند و محبت میتواند معجزه کند.امسال میتونه سال برآورده شدن آرزوهای بلند تو باشه در پناه اراده و تلاش مثال زدنیت و کمک خداوند....

اگر از سایه روشن تردیدهای بی عبور بگذریم و وارد عمل بشیم،امسال میتونه سال عمل باشه .از نشستن در انتظار معجزه چه سود؟؟؟تو خود معچزه امسال باش.حتی معجزه نیز بی دعا رخ نمیدهد....

سال نو مبارک.روزهایتان بهاری و غرق شکوفایی،دلهایتان آفتابی و فرداهاتون رویایی باد....

دوستانه.......

mer-c — Wed, 28 Jan 2009 22:23:18 GMT

دوستانه.......

از قدرت و زیبایی جوانیت لذت ببر.....

و یادت باشه قدر زیبایی و قدرت جوانیتو نمیفهمی تا وقتی رنگ ببازه....

اماباور کن بیست سال دیگه وقتی به عکسات نگاه کنی متوجه میشی چه امکاناتی در برابر تو قرار داشته و چقدر ظاهر دل انگیزی داشتی و اینو الان متوجه نیستی ....

تو اینقدر که فکر میکنی چاق نیستی....

دل نگران آینده نباش..!!!!

نگران نگرانی اونایی باش که به فکر مشکلاتی هستن که حل کردنش برای تو مثل آب خوردنه....

مشکلات واقعی زندگی چیزایی هستن که هرگز به خاطر نگرانت خطور نمیکنه<مثل مشکلاتی که در یک ساعت معمولی،در یه روز معمولی هفته تو رو به خودت میپیچونه.....

هر روز حداقل دست به کاری بزن که ازش میترسی!!!!!!!!!!!!!!

آواز بخون.....

با احساسات و دل مردم با بی احتیاطی برخورد نکن و با کسانی که با تو اینطور برخورد میکنن کنار نیا.....

راحت باش.....وقتت رو با حسادت تلف نکن.....گاهی انسان پیش هست و گاهی عقب تر از بقیه است.این یک قاعده است و در انتهای راه به خودت ایمان داشته باش.....

تعریف هایی که ازت میشه رو به خاطر بسپار و اهانت ها رو فراموش کن و اگه در این مورد موفق شدی به من هم یاد بده.....

محبت و دل دادگی ها رو حفظ کن و عملکرد حساب بانکیتو بریز دور....

سعی کن اگه نمیدونی با زندگیت چه کار کنی احساس گناه به خودت راه ندی.....خیلی ها رو میشناختم که در 22سالگی هنوز نمیدونستن و خیلی ها رو میشناسم که چهل سالشونه و هنوز نمیدونن....

زیاد مشورت کن.

با زیردستات مهربان باش.روزی دلت براشون تنگ میشه

شاید ازدواج کنی،شاید هم نکنی،شاید بچه دار شی،شاید هم نشی.شایددر چهل سالگی طلاق بگیری،شاید در هفتادوپنجمین سالگرد ازدواجت بلند شی و برقصی.....به هر حال هر کاری میکنی زیاد به خودت غره نشو،زیادی هم خودتو سرزنش نکن.....

انتخاب های تو در زندگی مثل دیگران فقط روی شانس و فرصته.....

از بدنت لذت ببر و هر طور میتونی ازش بهره بگیر.ازنظر دیگران در مورد بدنت نترس....جسم تو با ارزش ترین ابزاری هست که در اختیار داری.....در هر حال از خوندن مجلات زیبایی پرهیز کن،چوه باعث میشه حس کنی زشتی.....

پدر و مادرت رو بشناس.هرگز نمیفهمی کی اونا رو از دست میدی....

باخواهر و برادرانت مهربان باش.اونا تنها رابط تو با گذشته هستن و به احتمال فراوان در آینده نیز همراهت خواهند بود...

اینو درک کن که دوستان میان و میرن ولی معدودی رو که ارزش دارن نگه دار....

سعی کن فواصل جغرافیایی و تفاوت دیدگاه ها رو کم کنی.چون هر چی بیشتر از سنت میگذره بیشتر به کسانی که تو چوانی میشناختی نیاز پیدا میکنی.....

میتونی تو نیویورک زندگی کنی اما قبل از اینکه بهت فشار بیاد اونجا رو ترک کن.....

میتونی تو خیابون شانزالیزه پاریس زندگی کنی،اما قبل از اینکه بهت خیلی خوش بگذره اونجا رو هم ترک کن....

میتونی حتی تو خابون های شلوغ و پر دود تهران زندگی کنی،اما قبل از اینکه دچار افسردگی بشی اونجا رو هم ترک کن....

سفرکن.....

زیاد با موهات ور نرو،وگرنه تو چهل سالگی مثل هشتادوپنج ساله ها دیده میشی.....

دقت کن به کی نصیحت میکنی،اما در مقابل نصیحت صبور باش....نصیحت شکلی است از بیان عمر و پند دیگران مانع از نابودی زندگی میشه. و به اون جلا میده و زشتی هاشو از بین میبره و باعث میشه بیش از ارزش واقعیش از اون لذت ببری.....

و به هر حال در تندباد حوادث مواظب خودت باش.....

قضاوت نکنید…..

mer-c — Fri, 19 Dec 2008 02:07:18 GMT

قضاوت نکنید…..

در روزگار کهن پیرمرد روستا زاده ای بود که یک پسر و یک اسب داشت.روزی اسب پیرمرد فرار کردو همه همسایگان برای دلداری به خانه اش آمدند و گفتند:

"عجب شانس بدی آوردی که اسب فرار کرد!!!!"

روستازاده پیر در جواب گفت:

"از کجا میدانید که این از خوش شانسی من بوده یا از بد شانسی ام؟؟؟!!!!"

و همسایه ها با تعجب گفتند:خب معلومه که این بد شانسیه!!!!

هنوز 10 روز از این ماجرا نگذشته بود که اسب پیرمرد به همراه 20 اسب وحشی به خانه برگشت.این بار همسایه ها برای تبریک نزد پیرمرد آمدند:عجب اقبال بلندی داشتی که اسبت همراه 20اسب دیگر به خانه برگشت.

پیرمرد بار دیگر در جواب گفت:" از کجا میدانید که این از خوش شانسی من بوده یا از بد شانسی ام؟؟؟!!!!

فردای آن روز پسر پیرمرد حین سواری در میان اسب های وحشی،زمین خورد و پایش شکست.

همسایه ها بار دیگر آمدند:"عجب شانس بدی"!!کشاورز پیر گفت: از کجا میدانید که این از خوش شانسی من بوده یا از بد شانسی ام؟؟؟!!!!و چند تا از همسایه ها با عصبانیت گفتند:"خب معلومه که از بدشانسی تو بوده پیرمرد احمق!!!!"

چند روز بعد نیروهای دولتی برای سرباز گیری از راه رسیدندو تمام جوانان سالم را برای جنگ در سرزمین دوردستی با خود بردند.پسر کشاورز پیر به خاطر پای شکسته اش از اعزام معاف شد.

همسایه ها برای تبریک بار دیگر به خانه پیر مرد رفتند:"عجب شانسی آوردی که پسرت معاف شد!!!"و کشاورز پیر گفت: از کجا میدانید که ……؟؟؟؟؟"

همیشه همه ماها با این صحنه ها تو زندگیمون روبرو بودیم.صحنه های شادی آور یا دلخراشی که باعث میشد ماها عکس العمل آنی نشون بدیم.اما بعد از گذشت یه مدت زمانی میدیدم که نتیجه امروز ما به خاطر همون اتفاق و عکس العمل ما هست….اگه همیشه این موضوع رو در نظر داشته باشیم،واقعا" وقتی اتفاقی میافته چه عکس العملی نشون میدیم.

شاید بد نباشه که گاهی اوقات از اون جایی که قرار داریم یک کم،فقط یک کم بیایم بالاتر و به موضوعات زندگیمون نگاه کنیم…شاید اون موقع بهتر عکس العمل نشون دادیم….بهتره بدونیم که همیشه هر اتفاقی ممکنه بیافته.به همون اندازه که ممکنه اتفاق بد بیافته،به همون اندازه هم ممکنه اتفاق خوب بیافته….

علف هرز چیست؟گیاهی است که هنوز فوایدش کشف نشده!!(امرسون)

مهم نیست که شما که هستید و چه بر سرتان آمده است.هدف از زندگی رشد است و مشکلی که اکنون برایتان رخ داده است،دلیل رشد شماست و اگر رشد نکنید نمیتوانید خوشحال باشید…(آنتونی رابینز)

توجه:

اگر انگیزتون برای کار کردن و کار پیدا کردن بالاست….

و اگر دنبال یک کار نیمه وقت میگردین

حتما" یه نگاهی به سایت زیر بندازین….

تجارت الکترونیکی(کار پاره وقت)

www.midwork.ir

رژه واژه ها.......

mer-c — Wed, 12 Nov 2008 19:33:18 GMT

رژه واژه ها............

خوشبخت ترین مردم کسی است که به خوشبختی مردم می اندیشد......

اگر هر کس شمع خودش را روشن کند،به آفتاب نیازی نیست....

اوضاع را بسازیم،نه با اوضاع بسازیم.....

صبر اولین پله موفقیت است.....

بدون تغییر رشدی وجود نخواهد داشت.....

بهترین کار بیشترین آن نیست،درست ترین آن است......

اشتباه ضعف است نه گناه!ولی تکرارش گناهی است بزرگ.....

محدوده دنیای من فکر من است......

تنبلی دزد آرزوهاست.......

مداومت در تغییر،نیازمند تجربه های زنده است......

رﺅیاهایتان را به آینده گره بزنید با تصور ذهنی مثبت،تا به آنها برسید.......

راهی که از پیش تعیین شده باشد به تو تعلق ندارد.راه تو،راه توست....

نامه چارلی چاپلین به دخترش جرالدین....

mer-c — Mon, 22 Sep 2008 19:00:18 GMT

نامه چارلی چاپلین به دخترش جرالدین

دخترم جرالدین ،از تو دورم.ولی یک لحظه تصویر تو از جلوی دیدگانم دور نمی شود.تو کجایی؟در پاریس،روی صحنه تئاتر پر شکوه "شانزلیزه"...؟این را می دانم و چنان است گویی در این سکوت شبانگاهی ،آهنگ قدم هایت را می شنوم.شنیده ام،نقش تو در این نمایش پر شکوه،نقش دختر زیبای حاکمی است که اسیر خان تاتار شده است.

جرالدین،در نقش ستاره باش و بدرخش.اما اگر فریاد تحسین آمیز تماشاگران و عطر مستی آور گل هایی که برایت فرستاده اند،به تو فرصت هوشیاری داد،بنشین و نامه ام را بخوان.

من،پدر تو هستم.امروز نوبت توست که صدای کف زدن های تماشاگران ،گاهی تو را به آسمان ها ببرد.به آسمان ها برو،ولی گاهی هم به زمین بیا و زندگی مردم را تماشا کن.زندگی آنهایی که با شکم گرسنه و در حالی که پاهایشان از بینوایی می لرزد،هنرنمایی می کنند.من خود یکی از آن ها بوده ام.

جرالدین دخترم،تو مرا درست نمی شناسی،در آن ش های بس دور،با تو قصه ها گفتم;آن هم داستانی شنیدنی است.داستان آن دلقک گرسنه که در پست ترین صحنه های لندن،آواز می خواند و صدقه می گرفت،داستان من است.من طعم گرسنگی را چشیده ام.من درد نابسامانی را کشیده ام.و از این ها بالاتر من ،رنج حقارت آن دلقک دوره گرد را که اقیانوسی از غرور در دلش موج می زند و سکه صدقه آن رهگذر،غرورش را خرد نمی کند.با این همه زنده ام ،و از زندگان،پیش از آنکه بمیرند حرفی نباید زد.به دنبال نام تو نام من است:"چاپلین"

جرالدین دخترم،دنیایی که تو در آن زندگی می کنی،دنیای هنرپیشگی و موسیقی است.نیمه سب،آن هنگام که از سالن پرشکوه"شانزلیزه" بیرون می آیی،آن ستایشگران ثروتمند را فراموش کن.از آن راننده تاکسی که تو را به منزل می رساند،احوال پرسی کن.حال زنش را بپرس و اگر باردار بود و پولی برای خریدن لباس بچه نداشت،مبلغی پنهانی در جیبش بگذار.به نماینده خود در پاریس دستور داده ام فقط وجه این نوع خرج های تورا بی چون و چرا بپردازد.اما برای خرج های دیگرت باید صورت حساب آن را بفرستی.

دخترم جرالدین،گاه و بی گاه با مترو و اتوبوس شهر را بگرد و مردم را نگاه کن.زنان بیوه و کودکان یتیم را بشناس ،و دست کم،یک بار بگو:"من هم از آن ها هستم"تو واقعا" یکی از آن ها هستی نه بیشتر.

هنر قبل از آنکه دو بال به انسان بدهد،اغلب دو پای او را می شکند.وقتی به مر حله ای رسیدی که خود را برتر از تماشاگران خویش بدانی،همان لحظه تئاتر را ترک کن و با تاکسی خود را به حومه پاریس برسان.من آنجا را به خوبی می شناسم.آن جا بازیگران همانند خویش را خواهی دید که قرن ها پیش،زیباتر از تو و مغرورتر از تو،هنر نمایی میکنند.اما در آنجا خبری از نور خیره کننده تئاتر "شانزلیزه" نیست.

دخترم جرالدین،چکی سفیدامضا برایت فرستاده ام که هر چقدر دلت می خواهد بگیری و خرج کنی.ولی هر وقت خواستی دو فرانک خرج کنی،با خود بگو:سومین فرانک از آن من نیست."این مال یک مرد فقیر و گم نام است که لمشب به یک فرانک احتیاج دارد.جست و جو لازم نیست.این نیازمندان گمنام را اگر بخواهی ،همه جا خواهی یافت.اگر از پول و سکه حرف می زنم برای آن است که از نیروی فریب و افسون پول ،این فرزند بی جان شیطان،خوب آگاهم.من زمانی دراز در سیرک زیسته و همیشه و هر لحظه برای بندبازان روی ریسمان نازک و لرزنده،نگران بوده ام.اما دخترم این را بگویم که مردم روی زمین استوار و گسترده بیشتر از بندبازان ریسمان نا استوار سقوط میکنند.

دخترم،جرالدین،شاید شبی درخشش گرانبهاترین الماس این جهان تو را فریب بدهد و آن شب است که این الماس آن ریسمان نا استوار زیر پای تو خواهد بود و سقوط تو حتمی است.روزی که چهره زیبای یک اشراف زاده بی بندوبار،تو را بفریبد آن روز است که بند بازی ناشی خواهی بود.همیشه بندبازان ناشی سقوط می کنند.از این رو دل به زر و زیور مبند.بزرگتریم الماس این جهان آفتاب است که خوشبختانه بر گردن همه می درخشد.اما اگر روزی دل به مردی آفتاب گونه بستیبا او یکدل باش و به راستی او را دوست بدار.به مادرت گفته ام در این خصوص نامه ای برایت بنویسد،او از من بهتر معنی عشق را می داند.دخترم،هی چیز و هیچ کس دیگر در این جهان نمی توان یافت که شایسته آن باشد دختری ناخن پای خود را برای آن عریان کند.

برهنگی بیماری عصر ماست.به گمان من ،تن تو باید مال کسی باشد که روحش را برای تو عریان کرده است.

حرف بسیار برای تو دارم ولی به وقت دیگر می گذارم و با این آخرین پیام نامه را پایان می بخشم:

انسان باش،پاکدل و یکدل،زیرا گرسنه بودن،صدقه گرفتن و در فقر مردن بارها بهتر قابل تحمل تر از پست بودن و بی عاطفه بودن است.

٭ این نامه منسوب به چارلی چاپلین است....

aghrab-7 — Mon, 22 Sep 2008 09:48:18 GMT

سکوت.....

mer-c — Mon, 25 Aug 2008 06:12:18 GMT

سکوت.....

هیسسس.......

لطفا" یک لحظه سکوت...!!!

فقط یک لحظه....

چشم ها رو ببندین و اروم و عمیق نفس بکشین...!!!

بین هر نفس سکوت کنین....

بین افکارتون...

بین حرف هاتون....

به افکارتون هم فرصت استراحت بدین....!!!

چقدر سکوت زیباست...

چند لحظه بایستید،سکوت کنید،و به عقب نگاه کنید....

تمام اتفاق های زیبای زندگیتون درست زمانی افتادند که تونستید یک لحظه آروم و ساکت بنشینین و فکر کنین...

صدای زیبای موسیقی زندگیتون به خاطر همین سکوت بین نت هاست....!!!!

حالا بهتر شد...

بعد از چند لحظه سکوت

چقدر جذاب تر و زیباتر شدی.....

ما،همان جمع پراکنده.....

mer-c — Fri, 25 Jul 2008 20:30:18 GMT

ما،همان جمع پراکنده.....

موج می آمدو چون کوه به ساحل می خورد!

از دل تیره امواج بلند آوا،

که غریقی را در خویش فرو می برد،

و غریوش را با مشت فرو می کشت،

نعره ای خسته و خونین بشریت را،

به کمک می طلبید:

-"آی آدما....

آی آدما...."

ما شنیدیم و به یاری نشتابیدیم!

به خیالی که قضا،به گمانی که قدر،بر سر آن خسته گذاری بکند!

"دستی از غیب برون آید و کاری بکند"

هیچ یک حتی از جای نجنبیدیم!

آستین ها را بالا نزدیم

دست آن غرقه در امواج بلا را نگرفتیم!

موج می آمد و چون کوه به ساحل می ریخت!

با غریوی،

که به خاموشی می پیوست.

با غریقی که در آن ورطه ،به کف ها،به هوا

چنگ می زد،می آویخت....

ما نمی دانستیم

اینکه در چنبر گرداب گرفتار شده است،

این نگون بخت که اینگونه نگونسار شده است،

این من

این تو،

آن همسایه،

آن انسان!

این مائیم!،

ما همان جمع پراکنده،

همان تنها،

آن تنهاهائیم!

همه خاموش نشستیم و تماشا کردیم.

آن صدا اما خاموش نشد.

-"آی آدما....."

"آی آأما....."

آن صدا هرگز خاموش نخواهد شد!

تا به دنیا دلی از هول ستم می لرزد،

خاطری آشفته است،

دیده ای گریان است،

هر کجا دست نیاز بشری هست دراز،

آن صدا در همه آفاق طنین انداز است.

در پی آن همه خون

که بر این خاک چکید،

ننگ مان باد این جان!

شرم ما باد این نان!

ما نشستیم و تماشا کردیم!

در شب تار جهان

در گذرگاهی تا این حد ظلمانی و توفانی!

در دل این همه آشوب و پریشانی

این که از پای فرو می افتد،

این که بر دار نگونسار شده است،

این که با مرگ در افتاده است،

این هزاران و هزاران که فرو افتادند،

این منم،

این تو،

آن همسایه،

آن انسان!

این مائیم!

ما همان جمع پراکنده،همان تنها،

آن تنهاهائیم!

فریدون مشیری

یک فرصت...

mer-c — Fri, 11 Jul 2008 19:46:18 GMT

خیلی ها رو تو زندگیم دیدم،که از اینکه نتونستن از فرصتهاشون استفاده کنن می نالن.انگار فقط همین یک فرصت رو داشتن و حالا که از دست دادنش دیگه دنیا هم تموم شده.....

جای بدش اینه که مه این اتفاق ها رو هم به پای سرنوشت میزارن...!!!!!

انگار برای خیلی از ماها شده عادت که اشتباههای خودمونو بزاریم پای این قسمت بیچاره...قبول دارم بعضی چیزها از کنترل ما خارجه،ولی همه جا که اینطوری نیست.....

ما خیلی چیزارو به خاطر نداشتن تجربه،یا پیروی صرف از احساسات یا منطقمون،یا حتی نداشتن اعتماد به نفس کافی یا خیلی جاها،به خاطر نداشتن سیاست از دست میدیم....همه ما فقط زندگی میکنیم.....!!!

اما واقعا" فرق ما با آدمای موفق چیه...؟؟؟!!!!

شاید اونا معتقدن که زندگی رو بیشتر خودشون می سازن...!!!!!

شاید معتقدن که به جای اینکه بشینن و منتظر باشن که دریافت کنن،به دیگران میبخشن....!!!!

شاید اونا چشماشونو باز نگه میدارن و سرشونو زیر برف نمی کنن....!!!!

خیلی چیزا رو تجربه میکنن و از خیلی تجارب هم استفاده میکنن...!!!!

یه بار یه جمله ای رو خوندم که نوشته بود:انسانها وقتی پیروز می شوند که از تجربه های خودشون استفاده می کنن و حال آنکه تجربه ها نتیجه شکست های انسانها هستند.....

اما خیلیا می شینن و با فکر کردن به شکست ها ،فرصت های دیگه زندگیشونو از دست می دن...

گاهی چون نمیتونیم واقعیت جهان و دیگران رو بپذیریم،و نمی تونیم دیگران رو مطابق خواست خودمون کنیم!!!!میشینیم و فکر میکنیم و فکر میکنیم و رنج میبریم...اما شاید ما باید خودمونو تغییر بدیم.تغییر مثبت...بعضی تغییرها شخصی اند،اما خیلی هاشون کلی اند و به روابط بر می گردند.هر کسی اگه خودشو تغییر بده اونوقت یک جمع تغییر کرده خواهیم داشت....

فقط باید چشم ها رو باز نگه داشت و ایمان داشت،ایمان به اینکه حتما"

یه روزی،

یه جایی،

یه جوری،

یه کسی،

یه چیزی،

فقط صبر داشته باش!

دنیا میگزره،روزها پشت سر هم میان،ثانیه حتی صبر نمیکنن تا به هم برسن....پس هیچ چیز ارزش ناراحتی و غم رو نداره....

-همانا ارزشمندترین بی نیازی عقل است،و بزرگترین فقر بی خردی است،و ترسناک ترین تنهایی خودپسندی است،و گرامی ترین ارزش خانوادگی اخلاق نیکوست.(امام علی(ع))

-باید پذیرفت که گاهی سرخوردگی ها هم ممکن است فرصتی برای دگرگونی باشد.(آنتونی رابینز)

-بعضی ها فکر میکنند که به محض اینکه درختی کاشتند باید به بار بنشیند...

-از هر چیزی به راحتی میتوان لذت برد،؟مثلا" یک لیوان نوشیدنی،ذرت بو داده و....(کازانتزاکیس)

-بالاخره در اوج سرمای زمستان دریافتم که در عمق وجودم،گرمای تابستان نهفته است.(آلبر کامو)

دست تقدیر,دست توست...

mer-c — Fri, 27 Jun 2008 08:20:18 GMT

دست تقدیر،دست توست...

تا حالا شده وقتی روحتون خسته است،وقتی روی صندلی نشستین و یاد گذشته تا امروز و اتفاق ها و شکست هایی که براتون افتاده، می افتین و احساس کنین که چقدر از درون خاکی و غمگین هستین؟؟؟؟

حتما" شده...برای من که خیلی این اتفاق افتاده.....

تو این لحظات اولین چیزی که تمام بشر زیر سوال برده و می بره در مورد ایمانش و خدا و ..... است...نگین نه....

ساده ترین کلمه شکایت آمیز اینه که بگیم:این چه سرنوشت گندی بود که من داشتم...!!!!

همه شانس دارن جز ما....!!!!!

و......

حالا راستی دست تقدیر و سرنوشتی که این همه ما ازش شکایت داریم چیه؟؟؟؟؟

واقعا" تقدیر به ما چه کار داره....؟؟؟؟

دست تقدیر طوری عمل می کنه که نیت و فکر ما بهش دیکته می کنه.دست تقدیر هر لحظه به قلب ما نگاه می کنه و بر اساس نیت درونی ما دنیا و زندگی رو برامون می سازه.

دست تقدیر به آینده ما کاری نداره...!!!!

دست تقدیر و سرنوشت منتظر تا ما آرزویی بکنیم و قدمی برداریم تا همونی بشه که می خوایم....

چرا هر وقت خواسته ای داریم،منتظر میشینیم و می گیم فردا پست چی نامه اش رو برامون میاره در خونه،و فقط کافیه بهش فکر کنیم،فکر موثر زمانیه که با تلاش همراه باشه....

دست تقدیر دست ماست.....

پس وقتی خودت قصد و نیت دوباره بر خواستن و دوباره ساختن رو داری،دست تقدیر نه تنها هیچ وقت نمی تونه مانع کار تو بشه بلکه برعکس،بهت کمک می کنه تا به خواسته ات برسی،فقط کافیه به خودت و خدا ایمان داشته باشی....!!!!

دست تقدیر دست توست.....

نابود شد کسی که ارزش خود را ندانست(امام علی (ع))

در جایی که ایمان و آرامش وجو داشته باشد،تردید و اضطراب رخت می بندد.(سنت فرانسیس)

شرایط موجود به زندگی رنگ می دهند،ولی این مغز است که رنگ ها را انتخاب می کند.(میلر)